وى تحصيلات خود را در زادگاهش به پايان رسانيد . اين مرد فاضل بلخ را به قصد زيارت خانهء خدا ترك گفت و پس از اداى فرائض در سال 281 ه . ق . از مكّه مكرّمه به كراب سبزوار رفت و در آن محل اقامت گزيد و در همان‌جا جهان را بدرود گفت و فرزندانى در آن ديار از خود به‌جا گذاشت . « 1 » حاكم در تاريخ نيشابور ، او را حم بن احمد بن سعيد بن محمّد بلخى نقل كرده است . احتمال قوى مىرود كه اين دو نفر دو شخص باشند كه برادر هم بوده‌اند . « 2 » [ 189 ] حمزة بن بهرام بلخى ابو يحيى حمزة بن بهرام بلخى ، از مفاخر و معارف علماى سرزمين بلخ بود . امام بخارى در تاريخ الكبير خود از اين محدّث بزرگ يادى كرده است ، ولى دربارهء تولّد و يا وفاتش چيزى به دست نداده است . « 3 » ابو يحيى حمزة بن بهرام بلخى رواياتش را از طريق سفيان ثورى ، حيوة بن شريح و ربيع بن صبيح نقل كرده است . همچنين عده‌اى از محدّثان بلخ نظير محمّد بن عصمت كرابسى از او رواياتى را نقل كرده‌اند . « 4 »

--> ( 1 ) - تاريخ بيهق ، ص 190 . ( 2 ) - تاريخ نيشابور ، ص 46 . ( 3 ) - التاريخ الكبير ، ج 3 ، ص 52 . ( 4 ) - لسان الميزان ، ج 2 ، ص 358 ، چاپ جديد ، ص 676 ؛ و نيز ر . ك : الثقات ، ج 8 ، ص 209 ؛ الجرح و التعديل ، ج 3 ، ص 209 ؛ ميزان الاعتدال ، ج 1 ، ص 605 ؛ سير اعلام النبلاء ، ج 6 ، ص 327 .