مهدى رحمانى ولوى / منصور جغتايى

279

تاريخ علماى بلخ ( فارسي )

أبو محمّد الأعلى فغادره * تحت الصّفيح مع الأموات فى قرن يا قبر إنّ الّذى ضمّنت جثّته * من عصبة سادة ليسوا ذوى أفن محمّد و علىّ ثمّ زوجته * ثمّ الحسين ابنه و المرتضى الحسن صلّى الإله عليهم و الملائكة ال * مقرّبون طوال الدّهر و الزّمن « 1 » مرگ تيرهاى خود را به‌سوى ما پرتاب مىكند و تير زهرآگين او بر حيات ابو محمّد حسن بن حسين علوى نشست و به زندگى او خاتمه داد . او را مانند ساير مردگان به زير خاك برد . اى قبر آن بدنى را كه در آغوش گرفته‌اى ، از خاندان بزرگى است كه هيچ‌گاه ضعيف و كم‌خرد نبوده‌اند . آن خاندان عبارتند از : محمّد صلّى اللّه عليه و آله و على ( ) و همسر و دو فرزندش حسن و حسين عليه السّلام خدا و فرشتگان مقرّبش در سراسر روزگار بر آنها درود مىفرستند . [ 144 ] حسن بن سليمان بن محمّد بلخى ابو على حسن بن سليمان بن محمّد بلخى از مشاهير علماى بلخ بود . در اين شهر تولّد يافت و در زادگاهش علوم را فراگرفت و از جملهء محدّثان صاحب‌نام بشمار مىرفت . يوسف بن يحيى شلجى از شاگردان او بود . وى از طريق استادش ابو على حسن بن سليمان بلخى رواياتى را نقل كرده است . « 2 »

--> ( 1 ) - معجم الادباء ، ج 3 ، ص 85 ؛ طبقات اعلام الشيعة ، قرن الرابع ، ص 84 . ( 2 ) - المشتبه ، ج 2 ، ص 399 ؛ معجم البلدان ، ج 3 ، ص 358 ؛ تبصير المنتبه ؛ ج 2 ، ص 817 ؛ الانساب ، ج 8 ، ص 140 ؛ توضيح المشتبه ، ج 5 ، ص 356 ؛ اللباب فى تهذيب الانساب ، ج 2 ، ص 206 .