970 ه . ق . دعوت حق را لبيك گفت . سقّا در شعر و شاعرى از مهارت خاصى برخوردار بود . او ديوانى دارد كه مشتمل بر سى هزار بيت است : اين ابيات ازوست : « 1 » نشاط زندگانى با غم مردن نمىارزد * حيات خضر اگر خواهى به جان كندن نمىارزد به عشرت گر نشينى سالها در بستر راحت * به خشت زير پهلو در لحد خفتن نمىارزد به علم و فضل اگر علامهء عالم شوى اى دل * به يك حرف از خط اعمال خود خواندن نمىارزد اگر پشت فلك از بار طاعات تو خم گردد * به ميزان حساب آخر به سنجيدن نمىارزد به جنّت گر نباشد وعدهء ديدارش اى سقا * تمام حور و غلمانش به يك ديدن نمىارزد اين ابيات نيز ازوست : در منزل ليلى نبود لاله دميده * خون دل مجنون بود از ديده چكيده از ديدهء اغيار به راه تو غباريست * افسوس كه بر خاك رهت چشم رسيده تا دور شده از خم ابروى تو سقا * قدش چو مه نو به فراق تو خميده [ 102 ] بياضى بلخى بياضى بلخى در سرزمين ادب‌پرور بلخ قدم به عرصهء وجود نهاد . او يكى از شعراى

--> ( 1 ) - دايرةالمعارف آريانا ، ج 3 ، ص 522 .