شهر ديده به جهان گشود . وى تحصيلاتش را در شهرهاى ميمنه ، بشرغان و بلخ به پايان رسانيد . مدتى به انزوا و عزلت روى آورد و روى نياز به درگاه بىنياز سود و مرشد خاص و عام شد . اويس ميمنه‌اى پس از مدتى به توجان كه يكى از روستاهاى ميمنه بود رفت و در اين محل ساكن شد و در همان روستا دعوت حق را لبيك گفت . اكنون تربت آن مرد عارف مورد احترام همگان است . از او يك ديوان خطى به‌جاى مانده كه حاوى سه‌هزار بيت است . ميمنه‌اى ، در اشعارش خود را اويسى تخلّص مىكرد . اشعار او كاملا صوفيانه و بيشتر آنها به زبان تركى است و اشعار فارسى اندكى از او به‌جاى مانده است . « 1 »

--> ( 1 ) - مجله آريانا ، سا 11 ، شماره 11 ، ص 21 .