سعيد بلخى از آن استفاده مىكرده است . دارقطنى از عبد الصمد طستى نقل مىكند كه آن كتاب از تاليفات ابو سعيد بلخى بوده است . اين محدّث بزرگ داراى تأليفاتى بوده كه متأسفانه چيزى از آنها باقى نمانده است . « 1 » [ 71 ] ادايى سانچاركى ادايى از شعراى بلندآوازهء قرن 11 ه . ق . از خطّه جوزجان بود . او در سانچارك پا به عرصهء وجود نهاد . وى در اوان جوانى مردى قلندر مشرب بوده و بيشتر ايّام زندگى را به سير و سفر مىگذرانيده است . ادايى در سال 1082 ه . ق . به سمرقند رفت و پس از اقامتى كوتاه در آنجا دوباره به زادگاه خود سانچارك بازگشت . سپس به هندوستان و از آنجا به كابل رفت و در اين شهر بيمار شد . درد غريبى و تنهايى او بر درد جسمىاش مىچربيد ؛ لذا چنين سرود : شهيدم به شمشير عريان قسم * غريبم به شام غريبان قسم سرانجام او در شهر كابل دعوت حق را لبيك گفت . اين بيت ازوست : « 2 » هر غزالى را كه مىبينم شكارش مىشوم * درخور ناز سيه‌مستان نيازم داده‌اند [ 72 ] ادريس بن خالد بلخى ادريس بن خالد بلخى از محدّثان نامى بلخ بوده است . او پس از سالها تدريس حديث

--> ( 1 ) - تاريخ بغداد ، ج 7 ، ص 50 . ( 2 ) - دايرةالمعارف آريانا ، ج 3 ، ص 557 .