شايانى قرار گرفت . او در مدت بيست روز اقامت خود در مشهد هر روز به زيارت مىشتافت و قصد داشت مدت بيشترى در مشهد بماند . اما هنگامى كه خبر فوت شاهزاده خانم سلطانم را شنيد از ترس اينكه شايد شاه‌طهماسب دستور توقيف او را در مشهد صادر كند ، با عجله به قندهار بازگشت . « 1 » گزارش دوم مربوط به سال 972 ه . ق است . در اين سال كه قزاق خان در هرات عليه شاه‌طهماسب شورش كرد سلطان حسين ميرزا به دستور شاه‌طهماسب جهت كمك به سپاه اعزامى به هرات رفته و پس از تسليم شدن قزاق خان به ناحيه حكومتى خود برگشت . از اين به بعد تا سال 984 ه . ق از وى اطلاعى در دست نيست . در اين سال ، كه شاه‌طهماسب فوت كرد و جنگ بر سر جانشينى او در قزوين رخ داد ، سلطان حسين ميرزا در قندهار اعلام استقلال كرد و سكه و خطبه به نام خود نمود . « 2 » اين عمل سلطان حسين ميرزا به‌معناى سرپيچى از دولت مركزى بود و باعث تزلزل در موقعيت شاه اسماعيل دوم ( 984 - 985 ه . ق ) شد و شاه را واداشت به اقدامات احتياطى دست بزند . « 3 » اما طولى نكشيد كه در بيست و يكم رجب همين سال سلطان حسين ميرزا ناگهان درگذشت . « 4 » برخى از مورخين نوشته‌اند كه وى به اجل طبيعى درگذشته است « 5 » اما به گفته افراد ديگر پس از اينكه وى اعلام استقلال كرد با مخالفت تعدادى از بزرگان روبرو شد . او تنى چند از مخالفان را كشت و قصد داشت بقيه را مسموم كند ، اما ساقى به اشتباه از نوشيدنى مسموم به خود او داد و باعث

--> ( 1 ) - همان 1 / 434 - 435 ( 2 ) - ملا جلال الدّين محمد منجم يزدى : تاريخ عباسى / 35 ( 3 ) - والتر هينتس : شاه اسماعيل دوم صفوى / 99 ( 4 ) - قاضى احمد قمى : پيشين 2 / 629 ( 5 ) - اسكندر بيگ منشى : پيشين 1 / 151 ؛ ولى قلى شاملو : پيشين 1 / 98