به سمت هرات برگشت . « 1 » عليقلى خان شاملو كه شكست سختى از رقيب خورده بود براى جبران آن دست به هر كارى زد . او با فرستادن نامه‌هايى به ميرزايان قندهار و عبد اللّه خان ازبك از آنها درخواست كمك كرد . عبد اللّه خان ازبك كه هميشه به دنبال فرصتى براى حمله به خراسان بود ، از اين درخواست استقبال نمود و در سال 996 ه . ق راهى خراسان شد . اما هنگامى كه به نزديك هرات رسيد ، به عليقلى خان پيغام فرستاد كه يا با او براى تسخير خراسان همراه شود و يا اينكه هرات را تخليه نمايد . عليقلى خان كه از كرده خود پشيمان شده بود و از طرفى دست از حكومت هرات برنمىداشت تصميم به مقاومت گرفت . « 2 » در اين زمان مرشد قلى خان به همراه عباس ميرزا به سمت غرب حركت كرد و در قزوين شاهزاده را به تخت سلطنت نشاند و خود اختيار دار همه امور شد . وقتى كه خبر حمله ازبكان به دربار شاهى رسيد ، مرشد قلى خان با بهانه‌هاى مختلف ارسال كمك يا حركت اردوى شاهى را به سمت هرات به تأخير انداخت تا مبادا بار ديگر عليقلى وكيل شاه‌عباس شود . عليقلى خان كه از دريافت كمك نااميد شده بود خود به كمك يارانش در هرات مردانه مقاومت كرد . آنها چندين ماه در محاصره قرار گرفتند تا جايى كه بيمارىهاى مسرى در بين اهالى شهر شيوع پيدا كرد و قدرت مقابله را از آنها گرفت . به تدريج عده‌اى از اهالى با ازبكان ارتباط برقرار كردند ؛ از جمله ملا ميرباخزرى كه محافظت يكى از برج‌هاى قلعه را به عهده داشت ، آن برج را خالى گذاشت و به ازبكان ملحق شد . اين وضعيت باعث شد كه عليقلى خان چند نفر را براى درخواست صلح روانه اردوى ازبكان نمايد . اما اين نمايندگان

--> ( 1 ) - همان 2 / 794 - 795 ؛ اسكندر بيگ منشى : پيشين 1 / 469 ؛ محمود افوشته‌اى نطنزى : پيشين / 260 ( 2 ) - قاضى احمد قمى : پيشين 2 / 876 ؛ اسكندر بيگ منشى : پيشين 1 / 567