يكى از مأموريت‌هاى مهم اميرگونه خان ، سركوبى شورش تركمانان بود . به دنبال صدور فرمانى از سوى شاه به نام امراى خراسان ، محمد ولى ميرزا با خوانين خراسان عازم مازندران شدند . در اين نبرد سپاهيان زعفرانلو ، شادلو و قراجورلو به فرماندهى امير گونه خان به همراه ديگر سلحشوران خراسانى با تمام توان خويش بر تركمانان يورش بردند و در روز نهم 1228 ه . ق ممش خان حاكم چناران فرزند امير گونه خان با 1500 نفر اسير تركمن به همراه محمد ولى ميرزا والى خراسان به حضور شاه رسيد . « 1 » امير گونه خان زعفرانلو زمانى كه از سركوبى تركمانان دشت گرگان باز مىگشت ، به دليل رفتارهاى مستبدانه محمد ولى ميرزا والى خراسان ، روز چهارشنبه 27 شعبان 1228 ه . ق پرچم مخالفت برافراشت . در همين راستا گله‌هاى گوسفند والى خراسان را از مراتع چناران گرفته به قوچان برد و بين مردم تقسيم كرد و آماده حمله به مشهد شد . اسحاق خان قرايى سربازان خود را بر برج و باروى مشهد گماشت تا مبادا امير گونه بر شهر دست يابد اما در همين زمان رضا قلى خان پسر امير گونه ، پدرش را از حكومت بر كنار و خود حكومت قوچان را به دست گرفت . « 2 » وى پدرش را روى تپه‌اى در كوه‌هاى شيروان در اتاقى تحت الحفظ نگهدارى و حبس نمود . موى سر او در اين مدت به روى شانه و سينه ريخته و موى چانه با عانه به هم تابيده شده بود و زبان حالش اين رباعى بود : از جور زمان فسرده مانند نخم * زانو پس پشت داده همچون ملخم چنبر شدمى چنان كه مىنشناسد * كس موى زهار را ز موى زنخم « 3 » * * * سرجان ملكم در مورد قدرت و وسعت حكومت امير گونه خان زعفرانلو و پسرش ممش خان و ماليات پرداختى به دولت مىنويسد : « جزيى از

--> ( 1 ) - همان / 244 ( 2 ) - همان / 247 - 248 ( 3 ) - رمضانعلى شاكرى : پيشين / 64 - 65