صفوى . پدرش ميرزا داود از متوليان و علماى زمان خود بود كه ابتدا مقام استيفاى موقوفات كل ايران را در اختيار داشت و پس از مدتى در سال 1110 ق از سوى شاه سلطان حسين به متولىگرى آستان قدس انتخاب شد و تا سال 1117 ق كه به اصفهان مهاجرت كرد حرم را اداره مىنمود . ميرزا عبد اللّه پس از مهاجرت پدر به اصفهان گاه به نيابت از پدر به امور آستان قدس رسيدگى مىكرد 1 و گاه در شمار بزرگان كشورى به اصفهان مىرفت . ميرزا عبد اللّه در زمان حكومت شاه‌طهماسب دوم به وزارت اين شاه صفوى برگزيده شد . بنا به گفته شهاب الدّين مرعشى در حاشيه مجمع التواريخ ؛ ميرزا عبد اللّه شاعر و اديبى فاضل بوده است 2 . از تاريخ دقيق فوت او اطلاعى در دست نيست . احتمالا مرگ وى پس از خلع شاه‌طهماسب به دست نادر در 1148 ق در مشهد رخ داده است . او در صحن پايين پاى مبارك حضرت رضا عليه السّلام در محل مقبره پدر خود مدفون گرديده است . 3 از او شش فرزند باقى ماند . نام پسرانش عبارت بودند از ميرزا محمد حسين ، ميرزا زين العابدين ، ميرزا ابو طالب . دخترانش گيتى بانو بيگم ، سلطان بيگم و بيگم صفيه كه از آن جمله گيتى بانو بيگم در هنگام استيلاى افاغنه به ازدواج آقا عبد اللّه خادم‌باشى آستانه درآمد . برخى فرزندانش در كاشمر و بقيه نواحى خراسان مىزيسته‌اند و ميرزا زين العابدين نيز به هندوستان رفته است . 4