از رسيدن به حكومت داشت « تا به وقت طلوع نير اقبال [ به حكومت رسيدن ] در انتظام » امور آستان قدس اقدام كند . چرا كه به‌سبب اوضاع پريشان و نابسامان امور آن آستانه از هم پاشيده بود « و خدمه و سدنه » آن در وضعيت دشوارى قرار داشتند 27 . در اين طومار موقوفات هر شهر و ولايت به تفكيك مزارع ، باغات ، قنوات ، دكاكين ، حمامها و غيره با احتساب درآمد نقد و جنس ذكر شده است . طبق مفاد اين طومار ، عليشاه تعداد كشيك‌هاى آستانه را از سه نوبت به « عدد آل عبا به پنج نوبت » افزايش داد و دستور داد خدمه و فراشان آستان « از اعاظم سادات و افاخم نجبا » انتخاب شوند . در اين سند تعداد مشاغل آستانه ، عنوان مناصب و نام اشخاص به همراه مقررى هركدام مشخص شده است ؛ عليشاه حتى در مورد نوع لباس پوشيدن و ترتيب نشستن خدام و صاحب‌منصبان در كشيك‌خانه دستوراتى داده است 28 . علاوه بر اين طومار ؛ عليشاه اموال و املاك خود را بنا به وقفنامه‌اى ، كه موجود مىباشد ، بر قبر خويش وقف كرده است . اين وقف‌نامه كه در رمضان 1161 ق تنظيم شده است شبيه به وقف‌نامه نادر شاه افشار است و نشان مىدهد اين برادرزاده علاوه بر رقابت با عمويش در ساختن گور شخصى و وقف املاك ، در نوشتن وقف‌نامه هم با او رقابت داشته است . طبق اين سند عليشاه « كل املاك و دكاكين و . . . » را كه از « خالص مال خود ابتياع و تحصيل » كرده وقف نموده است . اين وقفيات « صد زوج ملك » را شامل مىشود كه نام و مكان و محدوده هركدام در وقف‌نامه ذكر شده است . موارد مصرف اين موقوفات طبق وقف‌نامه جهت مخارج مقبره‌اى بوده است كه او براى خويش آماده كرده بود . عليشاه توليت موقوفات خود را به فرزند بزرگش به نام نظر عليخان و پس از مرگ او نسل به نسل به پسران ارشد از نسل او سپرده است و اگر از « طبقه ايشان » كسى نماند