در همين زمان در خوارزم ناآرامىهايى رخ داد ؛ نادر شاه به عليقلى خان عنوان سپهسالارى داد و او را روانه آن ديار كرد . سپهسالار روانه خراسان شد و در 1157 ق با شانزده هزار نيرو و همراهى الله‌وردى خان و شاه‌قلى بيك مروى راهى خوارزم شد . به هنگام ورود او ابو الغازى خان ، والى خوارزم ، و ديگر بزرگان منطقه به استقبال آمدند ؛ اما قوم يموت به سركشى خود ادامه دادند . عليقلى خان آنها را شكست داد و توانست تعداد زيادى از ايرانيانى را كه از سالها پيش در دست يموت و اوزبك اسير بودند آزاد كند ، او بعد از آزاد كردن منطقه و انتظام امور آن ولايت دوباره حكومت را به ابو الغازى خان واگذار كرد و در شوال 1158 ق برگشت 10 . در بين راه الله‌وردى خان ، يكى از سرداران همراه عليقلى ، به‌طور مشكوكى فوت كرد . بنا به قولى عليقلى خان به سردار پيشنهاد طغيان عليه نادر شاه داده بود ولى الله‌وردى خان نپذيرفته بود و او از ترس برملا شدن اين راز او را مسموم كرد . اين روايت قابل اعتنا مىباشد چرا كه بعد از اين هم اعمالى شبيه به اين از او بروز كرده است 11 . عليقلى خان در ذىالقعده 1158 ق وارد مشهد شد . در اين زمان نادر شاه از سفر غرب برگشته بود و سختگيرىهاى خود را بر اطرافيان و امرا شديدتر كرد ؛ بنابراين هريك از خوانين و امرا در پى فرصتى بودند كه خود را از مشهد دور كنند و جان خود را نجات دهند . شورش سيستانىها اين فرصت را براى عليقلى ايجاد كرد . فتحعلى خان سيستانى در ذىالقعده 1159 ق سر به طغيان برداشت . گرچه شورش او سركوب شد اما عده‌اى از شورشيان در قلعه كندرك ( كوك كوهزاد ) ، از نواحى زابل ، پناه گرفتند . عليقلى خان سپهسالار به‌سوى آنها گسيل شد ؛ اما از آنجايى كه نادر به او اعتماد كامل نداشت به سردار خود ، تهماسب قلى خان جلاير حاكم هندوستان ، دستور داد به او بپيوندد « تا