اين ابيات از اوست : پيش ازين كاندر فلك انوار مهر و ماه بود * در سويداى دلم سبحات إلّا اللّه بود پرده پندار تن تا گشت منشق شد عيان * چهره خورشيد جانم در حجاب ماه بود از مقامات تبتّل تا مقامات فنا * با همه خوبان دلم در هر نفس همراه بود تا در پير مغان شد باز بر روى خديو * شد عيانم كين گدا خود خاصه درگاه بود « 1 » محمد جواد هوشيار ( 39 ) خواجه جعفر ( قرن 11 ه . ق ) خواجه جعفر يا مير محمد جعفر تهرانى شاعر ، طبيب و خطاط « 2 » در اواخر قرن دهم و اوايل قرن يازدهم هجرى در اصفهان مىزيست . طبق گزارش « سيد على حسن خان » ( زنده 1295 ه . ق ) وى سفرى به تهران نمود و در آنجا با ملا خليل اصفهانى « 3 » ديدار داشت . تهرانى به مشهد آمد و مدتى در اين شهر بود تا اينكه درگذشت . « 4 » اين رباعى از اوست : اى چرخ تو را عناد با من تا كى * آزار دلم به كام دشمن تا كى زين مرتبه بلند شرمت بادا * با همچون منى ستيزه كردن تا كى « 5 » محمد جواد هوشيار

--> ( 1 ) - همان . ( 2 ) - امين احمد رازى : تذكره هفت‌اقليم 2 / 1227 . ( 3 ) - آقابزرگ تهرانى : الذريعة 9 / 303 . ( 4 ) - امين احمد رازى : پيشين 2 / 1227 . ( 5 ) - همان .