ج جابرى اصفهانى - سلمان - جلد چهارم ( 31 ) جعفرزاده - على اكبر ( - 1323 ه . ش ) ميرزا على اكبر جعفرزاده متخلص به « طى » و معروف به « طى يزدى » از شعراى نامى يزد ، در جوانى به مشهد آمد و به حسابدارى استاندارى خراسان اشتغال ورزيد . وى طبعى شيوا و روان داشت و در ادب فارسى از بزرگان به شمار مىرفت و شعر را نيكو مىسرود و قريب دو هزار بيت از او باقى مانده است . طى يزدى سال‌ها در مشهد زندگى كرد و در نزد جوامع علم و ادب احترام خاصى داشت تا اينكه در 70 سالگى در تابستان سال 1323 ه . ش دار فانى را وداع گفت و جنازه‌اش در صحن عتيق به خاك سپرده شد . اين ابيات از اوست : از غمت من به ناله‌ام چون نى * سوزم از نار هجر تو تا كى مرض عشق را دوايى نيست * عمر من شد ز هجر رويت طى از لب لعل ، جرعه‌اى بخشم * و من الماء كل شىء حى « 1 » ابراهيم زنگنه ( 32 ) جودى خراسانى - عبد الجواد ( ح 1175 - 1301 يا 1302 ه . ق ) عبد الجواد خراسانى متخلص به « جودى » شاعر اهل بيت : در نيمه دوم

--> ( 1 ) - ده مقاله در شعر و ادب / 93 .