1360 ه . ق باشد . « 1 » على جان سكندرى ( 26 ) تقياى مشهدى ( - 1064 ه . ق ) تقياى مشهدى متخلص به « الفت » از شعراى معاصر شاه‌عباس دوم ، در مشهد متولد و نشو و نما يافت و به سال 1064 ه . ق در اين شهر درگذشت . « 2 » هرچند براساس گفته بعضى از محققين وى در اواخر عمر به مازندران مهاجرت و در همان‌جا فوت كرد . « 3 » نصرآبادى در تذكره خود از فردى به نام ملا محمد تقى مشهدى ياد كرده است كه تشابه زيادى به اتقياى مشهدى دارد . بنابه گفته او ملا محمد تقى متولد مشهد بود كه براى فراگيرى علم به اصفهان رفت و در آن شهر مدتى شاگردى عارف ربانى ميرزا ابو القاسم ميرفندرسكى را نمود . پس از اندك زمانى ملا محمد تقى در علوم الهى و نظرى سرآمد عصر گشت و خود بدون هرگونه تكلفى مردم را ارشاد مىكرد . در ميانه سلطنت شاه‌عباس دوم ( 1064 ه . ق ) براى ديدن مادر روانه زادگاهش شد ، اما در بين راه فوت كرد و پدر پير و تمام دوستان خود را در آتش فراق سوزاند . بيت زير از قصايد اوست كه در جواب قصيده حكيم سنايى گفته است : كه انگشت وجود اول بر اين طاس معلق زد * كه دايم اين صدا پيچيده در هفت‌آسمان بينى « 4 » از ملا محمد تقى مشهدى ديوان شعرى بر جاى مانده است . « 5 » از اشعار اوست :

--> ( 1 ) - همان . ( 2 ) - محمد على مصباحى نايينى : تذكره مدينة الادب 3 / 209 . ( 3 ) - محمد حسن خان اعتماد السلطنه : مطلع الشمس 2 / 714 ؛ محمد على مصباحى نايينى : پيشين 3 / 209 . ( 4 ) - محمد طاهر نصرآبادى : تذكره نصرآبادى / 160 . ( 5 ) - آقابزرگ تهرانى : الذريعة 9 / 175 .