زين العابدين تنكابنى معلّم اوّل ايشان گرديد و جامع المقدمات را نزد اين استاد عارف وارسته گذراند . ديگر بخشهاى ادبيات را نيز نزد مرحوم اديب نيشابورى ( دوم ) و آية اللّه وحيد خراسانى طى نمود . قوانين و شرح لمعه را نزد استاد مسلم فن ، حضرت آية اللّه حاج ميرزا احمد مدرّس يزدى و بخشى از لمعه را به شكل خصوصى در محضر آية اللّه حاج سيد جواد خامنه‌اى فرا گرفت و در رسائل و مكاسب و كفايه از محضر بزرگانى چون آية اللّه حاج شيخ كاظم دامغانى ، آية اللّه حاج شيخ مجتبى قزوينى ، آية اللّه حاج شيخ هاشم قزوينى بهره كافى برد . درس خارج اصول را از محضر مرحوم آية اللّه ميرزا جواد آقا تهرانى استفاده نمود ؛ البتّه از همان ابتدا از درس معارف مرحوم آية اللّه آقا ميرزا مهدى اصفهانى بهره‌مند مىشد و زيربنا و شالوده مكتب اعتقادى و فكرى ايشان در همان سالها بر اين اساس استوار شد . نامبرده با حضور آية اللّه العظمى ميلانى در مشهد به حلقه درس خارج ايشان پيوست و در كنار آن به تدريس همه كتابهاى ادبى ، معالم ، قوانين ، شرح لمعه و رسائل نيز مشغول گرديد . به توصيه مرحوم ميرزا و اصرار آية اللّه سبزوارى ، به وعظ و خطابه روى آورد و با توجّه به جاذبه سخن و حافظه قوى ، در اين ميدان شهرتى بسزا يافت ، مجالس مهم مشهد و بيوت اساتيد و بزرگانى چون مرحوم آية اللّه العظمى ميلانى ، به ايراد سخن پرداخت ، و به خاطر صراحت در بيان حقايق ، دو بار از سوى ساواك ممنوع المنبر و خانه‌نشين شد . مرحوم حاج شيخ محمود انصارى كه متجاوز از پنجاه سال به وعظ و خطابه و نشر معارف اهل بيت اشتغال داشت وارسته‌اى خداترس ، با اخلاص ، حامى ولايت ، عاشق خدمت ، باعزت و مناعت طبع و خوددار از مصرف سهم مبارك امام بود . سرانجام در سوم بهمن 1377 ه ش در پى بيمارى طولانى دار فانى را وداع