گويند زمانى كه در ازغد بود پدر پير خود را به دوش مىگرفت و براى نمازهاى روزانه به مسجد مىبرد و مىآورد . ازغدى در سال 1231 ه ق درگذشت و در قتلگاه مشهد دفن شد . اعيان الشيعة 9 / 122 و 143 ، تاريخ علماى خراسان / 59 - 62 ، مطلع الشمس 2 / 704 ، الذريعة 22 / 159 ، الكرام البررة 1 / 131 ، سال فوت را 1232 مرقوم داشته است . مجمع الفصحاء 6 / 1156 ، حديقه الشعراء 3 / 1973 . ابراهيم زنگنه ( 30 ) استرآبادى - محمّد تقى ( - 1058 ه ق ) محمّد تقى استرآبادى فرزند أبي الحسن عبد الوهاب حسينى ، ساكن مشهد بود . صاحب طبقات اعلام الشيعة وى را به داشتن علم و ادب ستوده است . وى بالغ بر 50 اثر از خود به يادگار گذاشت كه برخى از آنها عبارتند از : شرحى بر فصوص ابو نصر فارابى به فارسى ، رساله‌اى در اخلاق ، تذكرة العابدين في الفقه ، مجمع الفرائد ، حواشي تلخيص المفتاح و مناسك حج كه در سال 1022 از نوشتن آن فارغ شد ، نوشت و به سال 1058 ه ق فوت كرد و در جوار امام هشتم عليه السّلام دفن شد . طبقات اعلام الشيعة / 363 ، استرآبادنامه ذبيحى / 148 - 149 ، مطلع الشمس 2 / 695 ، اعيان الشيعة 9 / 192 . غلامرضا جلالى ( 31 ) استرآبادى تهرانى - عبد النبى ( - 1340 ه ق ) شيخ عبد النبى فرزند شيخ على بن شيخ مولا جعفر از فقها و علماى قرن سيزده و چهارده ه ق است كه در تهران تولد يافت . پس از آموزش مقدمات علوم اسلامى نزد پدر و جمعى از فضلاى تهران ، به كربلا هجرت نمود و فقه و اصول را از على نقى برغانى ( م 1310 ه ق ) فراگرفت و سال 1300 ه ق عازم سامرا شد و به حوزهء درس