اين ابيات شوخى از وى است : الچاهى المطبوخ فى السماور * منه ثلاث ساغرات كترى و ان طبخته بقورى فلا * تجاوز الاثنين يا ذا الأملا و نيز گويد : بزاغيل گشنات يبعبعن حولنا * و ليس لهم فى هذه الجاى مادر خوش‌دل شيخ على فرزند محمد جعفر شريعتمدار استرآبادى در سال 1242 چشم بدين جهان گشود و سال 1316 درگذشت ، در علوم دينى متبحر و خود را « سيف الدّين » لقب مىداد ، به فارسى و عربى شعر مىگفت و چند منظومه علمى عربى سروده است ، « جنة الأمان و جنة الايمان » از مؤلفات وى است . از اوست : جاروب صحن خانهء اخبار كار ماست * تنضيف شمعدان سند از شعار ماست اصلاح شمع متن چه خدام مىكنيم * اشراق نور جمله دلالت ز نار ماست گل‌گيرى تعارض اخبار كرده‌ايم * صندوق راجح متعادل مزار ماست مائيم خادمان گلستان دين و كيش * حصن حصين دار شريعت مدار ماست خوش‌دل بجز ولاى على نيست خانه‌اى * در خانه شو كه باز نگويد شكار ماست خيالى محمد حسين اصفهانى اديب شاعر عارف ، به بركت مولا امير المؤمنين عليه السلام شعرسرايى آغاز كرد و در به دو جوانى شاعر نبود ، بيشتر اشعار وى در عرفان و مدايح و مراثى حضرات معصومين عليهم السلام مىباشد ، بعضى از شعر خود را به سال 1255 گفته است .