السيد أحمد الحسيني الاشكوري
26
شاعران فارسى سرا ( فارسي )
اختر محمد حسين فرزند محمد شفيع ، اختر اديب فاضل با اخلاص به خاندان رسالت ، داراى اشعارى است با تخلص « اختر » ، خط نستعليق شكسته را نيكو مىنوشت . اين دو بيت را در مدح مولا به سال 1307 از خود نوشته است : گويند گروهى كه على عين خداست * باللّه خدا خواندن او عين خطاست هرچند خدا على است ليكن به خدا * اختر بيقين بدان على عين خداست و گويا از او است : در منقبت على نه چونست و نه چند * در خانهء حقزاده بجانش سوگند بىفرزندى كه خانهزادى دارد * شك نيست كه باشدش بجاى فرزند شايد محمد حسين اختر مازندرانى باشد . اديب شيخ محمد ابراهيم فرزند على اكبر حاج شريفى خوانسارى در خوانسار و اصفهان و نجف اشرف دانش اندوخت ، به طهران سكونت گزيد و در مجلس شورا به تندنويسى اشتغال ورزيد ، به كيميا علاقه داشت ، خطش نيكو و شعرش بلند و معروف به « اديب » و گويا تخلص شعريش بود . در طهران به سال 1354 درگذشت . بمناسبت عيد نوروز قصيدهاى به دوستش سيد محمد بن نصر اللّه كاشانى نوشت با اشاره به اصطلاحات كيمياگران ، اين ابيات از آن قصيده است : ترك من گويد بآواز بلند * چند بفريبى مرا اى شيخ چند روز عيد است و بود سال جديد * موسى آمد با رخى چون صبح عيد گفت چندم دارى اندر انقلاب * تا بكى باشد دلم در اضطراب انقلاب هر حجر را با دگر * چند جويم چند پرسم اى پدر