مىشوند . سابقهء تهيهء جدولهايى براى تبديل گاه‌شماريها ، بويژه تبديلى كه در يك‌سوى آن گاه‌شماريهاى اسلامى قرار داشته باشد ، با كار ووستنفلد / ووستنفلت در 1854 ميلادى / 1270 آغاز شد ، كه تبديلى براى گاه‌شماريهاى هجرى قمرى و ميلادى ، براساس دوره‌هاى ماهانه ( با استفاده از تقويم قراردادى هجرى قمرى ) بين سال اول تا 1300 هجرى قمرى بود . شرق‌شناسان از اين اثر استقبال كردند و آن را در چندين نوبت تكميل نمودند . جديدترين صورت اين كتاب ، ويرايش اشپولر بر جدولهاى ووستفلد - مالر ، به زبانهاى شرقى ترجمه شده و بارها به چاپ رسيده است . آربلى و فريمن - گرنويل نيز جدولهاى مختلفى براى دوره‌هاى هزارساله ، و بيشتر از آن براى تطبيق گاه‌شماريهاى ميلادى و هجرى قمرى ، تهيه كرده‌اند . در ايران يكى از اين جداول تطبيق گاه‌شماريها را عبد الغفار نجم الدوله ، از سال اوّل تا 1464 هجرى قمرى ، براى گاه‌شمارى ميلادى و هجرى قمرى تنظيم نمود ؛ اگرچه اين نخستين آشنايى ايرانيان با تطبيق گاه‌شمارى هجرى قمرى و ميلادى نبود ، چرا كه محمد حسن اعتماد السلطنه در تاريخ منتظم ناصرى ، برابر هر سال هجرى قمرى را با سال ميلادى ، از سال اول تا سال 1300 هجرى قمرى ، ذكر نموده است . در سالهاى اخير و با استفاده از رايانه‌ها ، جدولهاى گوناگونى براى گاه‌شمارى هجرى شمسى براى دوره‌هاى هفت هزارساله و تطبيق اين گاه‌شمارى با گاه‌شماريهاى ميلادى در دوره‌هاى پنج‌هزارساله و سه‌هزارساله و 5421 ساله طراحى شده‌اند . در مقولهء تبديل تاريخها ، از تقويمهاى دائمى نيز استفاده مىشود . اين تقويمها جدولهايى هستند كه براى تعيين مدخل ( روز اول ) سال و ماه و همچنين