سلوكى با همان مبدأ باشد . در گاه‌شمارى سلوكى بابلى نام ماه‌هاى سريانى ، و در گاه‌شمارى سلوكى مقدونى نام يونانى ماهها رواج داشته است . نكتهء مهمى كه در گاه‌شمارى سلوكى ( چه در صورت مقدونى چه در صورت بابلى آن ) باعث تفاوت مهم اين گاه‌شماريها و ساير گاه‌شماريهاى نشئت گرفته از گاه‌شمارى شمسى - قمرى بابلى مىگردد ، آن است كه چون در دوازده سال آخر سلطنت سلوكوس اول ، فرزند او آنتيوخوس نيز همراه با وى سلطنت مىكرد ، با آغاز حكومت مستقل آنتيوخوس مبدأ تاريخ همچنان همان تاريخ جلوس سلوكوس اول باقى ماند و ادامهء كاربرد يك مبدأ براى بيش از يك قرن نشان داد كه شمارش سالها از مبدأ ثابت مناسب‌تر است . استفاده از اين روش بسرعت در اروپاى شرقى و آسياى غربى رواج يافت . نظر به كاربرد اين گاه‌شمارى در حوزهء وسيعى از سرزمينهاى بين النهرين و آسياى صغير ، گونه‌هاى متفاوتى از روش كبيسه‌گيرى ( از جمله احتمال استفاده از نه ماه كبيسه در يك دورهء 25 ساله ) در كنار روش عمومى كبيسه‌گيرى شمسى - قمرى بابلى ( هفت ماه كبيسه در نوزده سال ) وجود داشته است . رواج دوگونه گاه‌شمارى سلوكى ( بابلى و مقدونى ) همچنين باعث شده است كه نام ماه‌هاى اين گاه‌شمارى در اسناد گوناگون با نام ماه‌هاى مقدونى و بابلى ذكر شود ؛ از جمله در اسناد باقيمانده در دورا - اروپوس نام ماه‌هاى مقدونى و بابلى ، هر دو ، ذكر شده‌اند ( ولز و ديگران ، فهرستى از نام ماه‌هاى مقدونى براساس اسناد دورا - اروپوس تهيه كرده‌اند ) . قديم‌ترين سند تاريخ‌دار با گاه‌شمارى سلوكى ، متعلق به سال 23 سلوكى / 289 ق م است و كهن‌ترين سند از مجموعه اسناد پوست نوشتهء دورا - اروپوس نيز سال 117 از اين مبدأ را دارد .