مبين رواج نوعى گاه‌شمارى شمسى در دورهء هخامنشى نيست ، بحثهاى گوناگونى دربارهء زمان رواج نخستين صورت گاه‌شمارى شمسى يا آرايه‌هاى كبيسه‌هاى آن صورت گرفته است ؛ از جمله رواج گاه‌شمارى با طول سال 360 روز يا 365 روز در آغاز دورهء ساسانى . امّا با استناد به روش اعمال كبيسهء يك‌ماهه در هر 120 سال ، براى تطبيق فصول در گاه‌شماريهاى « وهيژكى » ، رواج گاه‌شماريهايى با طول سال شمسى در قرن چهارم قبل از ميلاد در ايران تأييد مىشود . تقريبا تمامى سفال شكسته‌هاى نسا با گاه‌شمارى اشكانى ، تاريخ‌گذارى شده‌اند كه مبدأ آن همان مبدأ اشكانى ( آغاز سلطنت اشك اول ) است كه درگاه شمارى سلوكى دورهء اشكانى نيز استفاده مىشده است . طول سال ، شمسى بوده و نام ماه‌هاى سال به صورت پارتى و آرايهء روزهاى آن ، دوازده ماه سى روزه و پنج روز « اندرگاه » بوده است . هريك از روزهاى ماه نيز نامى داشته‌اند ؛ براى آگاهى از نام ماهها ، جدول 4 و براى نام روزها ، جدول 5 ) . جدول 4