علّامه ذوالفنون آية اللّه ميرزا ابو الحسن شعرانى قدّس سرّه ( 1320 - 1393 ق ) مرحوم علّامه ميرزا ابو الحسن شعرانى در سال 1320 قمرى در تهران در خانواده‌اى اصيل و شريف و داراى مكانت دينى و اجتماعى ديده به جهان گشود . پدرش عالم بزرگوار مرحوم حاج شيخ محمد بن آخوند ملّا غلام حسين از نوادگان ملّا فتح اللّه كاشانى صاحب تفسير گران‌سنگ منهج الصادقين و مادرش فرزند ميرزا ابراهيم نوّاب صاحب كتاب فيض الدموع و تأليفات ديگر بود . از همان كودكى و صباوت آثار نبوغ و استعداد سرشار در سيماى معصومانه‌اش موج مىزد . علّامه شعرانى « 1 » ابتدا در مدرسهء فخريه مشهور به « مدرسهء مروى » به تحصيل علوم حوزوى پرداخت و سپس در سال 1346 قمرى پس از ارتحال والد بزرگوارش به نجف اشرف مشرّف گرديد و پس از طى مدارج عالى و تبحّر در رشته‌هاى گوناگون علمى ، با كوله‌بارى از دانش و تقوا و فضيلت به تهران بازگشت و به تحقيق و تدريس و تأليف پرداخت . « 2 »

--> ( 1 ) . جدّ مرحوم علّامه شعرانى مرحوم آخوند غلام حسين علاوه بر فقاهت ، شعر نيز مىسروده و تخلّص خود را « شعرا » عنوان مىكرده است و لذا مرحوم علّامه نيز عنوان شعرانى را از جدّ خود گرفته است . پوشيده نماند كه اين كلمه در اصل « شعرائى » بوده ، ولى كم‌كم براثر كثرت استعمال « شعرانى » شده است ( مجلّه نور علم ، شمارهء 50 - 51 ، ص 104 ) . ( 2 ) . اساتيد ايشان را چنين نام برده‌اند : 1 . سيّد ابو تراب خوانسارى ، 2 . ميرزا محمود قمى متخلّص به رضوان ، 3 . ميرزا طاهر تنكابنى ، 4 . حاج شيخ عبد النبى نورى ، 5 . حكيم هيدجى ، 6 . ميرزا مهدى آشتيانى ، 7 . شيخ مسيح