ابو بكر محمد بن عمر بن فرخان طبرى ( م حدود 200 ه / 816 م ) يكى از افاضل منجمان زمان رشيد و داراى كتاب‌هايى است همچون ، كتاب المواليد ، كتاب عمل به اسطرلاب ، كتاب مسائل ، كتاب مدخل ، كتاب الاختيارات ، كتاب المسائل الصغير ، كتاب تحويل سنى المواليد ، كتاب التسييرات ، كتاب الميالات ، كتاب تحويل سنى العالم ، كتاب التسييرات فى المواليد . « 1 » برمكيان ( سدهء 2 و 3 ) برمكيان ، آل برمك ، برامكه ، عنوان برجسته‌ترين خاندان وزارت و ديوان‌سالارى در دستگاه عباسيان‌اند كه از اوايل سده 2 ق ، 8 م در صحنه تاريخ سياسى اسلام ظاهر شدند . خاستگاه برمكيان : همه گزارش‌ها حاكى از آن است كه حفاظت يا توليت « نوبهار » ( منطقه وسيعى از بلخ ) در دست برمك قرار داشت كه از ثروت و مكنت بىشمار برخوردار بود و فرمانروايان چين ، هند ، سند و جز آنها كه به زيارت معبد نوبهار زرتشتيان مىرفتند او را سخت محترم مىداشتند و در داورىها به او رجوع مىكردند ، برمك اراضى وسيعى را كه متعلق به معبد و وقف آنجا بود در دست داشت و بر ساكنان آن فرمان مىراند و جملگى پيرو او بودند . رواياتى كه بر جنبه‌هاى ايران‌گرايى برمكيان تكيه كرده‌اند ، در اين زمينه گوياترند دسته‌اى از اين روايات نسب برمكيان بلخ را به برمك بن فيروز ، وزير

--> ( 1 ) . فهرست ابن نديم ، ص 332 ، تاريخ التنجيم عند العرب ، ص 210 .