شمرده‌اند . « 1 » و برخى زيادتر . يكى از مهم‌ترين آثار پزشكى رازى كتاب « الحاوى » است كه يك دوره كامل طب تا دوره رازى مىباشد و يكى ديگر كتاب المنصورى است كه به نام منصور بن اسحاق سامانى حاكم رى تأليف نمود كه نسبت به الحاوى مختصرتر مىباشد . « 2 » مذهب رازى : دلايل فراوانى در تأليفات او به روشنى تشيّع او را هويدا مىسازد يكى از آنها كتاب « آثار الامام الفاضل المعصوم » ديگرى كتاب « الامام و المأموم المحقّين » و سومى « النقض فى الامامة على الكيال » ، رازى در فلسفه شاگرد بلخى بوده ( احمد بن سهل ) و بلخى در سال 332 ه درگذشت ابن نديم گفته بلخى به گردش و سياحت در شهرها مىپرداخت و براى يافتن امام ده سال در عراق ماند ، و رازى ارتباط محكمى با او داشت ، نيز در فهرست آثار رازى به مقاله‌اى برمىخوريم كه در آن علت عارض شدن زكام بر ابو زيد بلخى را در بهار و به‌علت استشمام گل در آن ، عنوان كرده ، و نيز در رساله « برد الساعة » و ديگر آثار خود از روش معروف شيعيان پيروى كرده است چنان‌كه تهرانى نيز رازى را از مؤلفان شيعه دانسته و در كتاب الذريعة نام كتاب‌هاى او را آورده است . افزون بر اين رازى با بزرگان و رجال و شخصيت‌هاى شيعه وابستگى محكمى داشت ، مثلا با صاحب ديلم ابو محمد اطروش شيعى معروف به الناصر الكبير و براى او كتابى در حكمت به نام كتاب الى الداعى الاطروش فى الحكمة

--> ( 1 ) . الحاوى ، ج اوّل ، ترجمه دكتر سيد محمود طباطبايى ، مقدمه ص 17 و بعد ، نشر مؤسسه داروسازى الحاوى 1369 ش . ( 2 ) . پژوهشى در تاريخ پزشكى و درمان جهان ، ج 1 ، ص 232 ، محمد تقى سرمدى ، انتشارات سرمدى 1379 ش .