شرم و آهستگى نمونه بود . مردى بود قانع و درويش و هيچ‌گاه گرد فزون‌طلبى نمىگشت . با همان حقوقى كه از فرهنگ مىگرفت ، زندگانى مىكرد . خانه‌اى مستقل نداشت و همواره در منزل برادرش محمد على فروغى بود . به بعضى از محصلين مستعد هم كمك‌هايى مىكرد . در اواخر عمر سخت فرسوده و ناتوان شده بود و از خانه بيرون نمىرفت و به زحمت و دشوارى دوستان خود را مىشناخت . سرانجام در عيد مبعث سال 1379 هجرى قمرى وفات يافت . م : ( 1 ) - مجلهء يغما ، سال بيست و يكم ، شمارهء 10 ، مقالهء حبيب يغمايى . ( 2 ) - صدر هاشمى ، محمد . تاريخ جرايد و مجلات ايران ، ج / 1 . ( 3 ) - لويى رابينو . ديپلماتها و كنسولهاى ايران و انگليس .