اشعار و مقالات چاپ‌شدهء او در جرايد تهران ، سخت مورد توجه و استقبال آزادىخواهان و ملّيون قرار گرفت و اين امر به شهرت فرّخى افزود . تقريبا در اوايل جنگ جهانى اول ، به بين النهرين مهاجرت كرد و مورد تعقيب و آزار انگليس‌ها قرار گرفت . ازاين‌رو از بغداد به كربلا و از آنجا به موصل و از آنجا از بيراهه و برهنه‌پاى به ايران مراجعت كرد . پس از مختصر توقفى در تهران ، مورد حملهء تروريست‌هاى قفقازى قرار گرفت و چند تير گلوله به او شليك شد ، ولى اصابت نكرد . به هنگام رئيس‌الوزرايى وثوق الدوله ، با حكومت او و قرارداد ننگين 1919 مخالفت كرد و شعرى در مخالفت با قرارداد مذكور سرود 12 . به اين خاطر مدتها در حبس عادى و نمرهء يك شهربانى تهران زندانى شد . پس از كودتاى سوم اسفند 1299 ، بار ديگر براى مدت چند ماهى دستگير و در باغ سردار اعتماد زندانى شد . در سال 1300 خورشيدى روزنامهء طوفان را در تهران منتشر كرد . روزنامهء طوفان با كليشهء سرخ كه حكايت از انقلابى بودن آن داشت ، به طرفدارى از تودهء رنجبر و دهقان و هوادارى كارگران منتشر مىشد . به دليل مواضع سوسياليستى فرّخى ، روزنامهء طوفان بارها و بارها توقيف شد ولى فرّخى با استفاده از روزنامه‌هاى پيكار ، قيام ، طليعه ، آئينهء افكار و ستارهء شرق در زمان توقيف طوفان هم از پا ننشست . طوفان در طول مدت انتشار بيش از پانزده بار توقيف شد . در سال 1301 خورشيدى به دليل نوشتن مقاله‌اى عليه سردار سپه در طوفان ، سردار سپه عليه او به مجلس شوراى ملى نامه‌اى نوشت و تقاضاى محاكمهء او را كرد و باز در همين سال احمد شاه قاجار نيز عليه روزنامهء قيام و موسوىزاده مدير آنكه از تابعين روزنامهء طوفان و فرّخى بود ، شكوائيه‌اى تسليم عدليّه كرد . فرّخى به دليل دفاع از موسوىزاده و ضياء الواعظين كه تبعيد شده بودند خود نيز به كرمان تبعيد و در سربازخانهء كرمان زندانى شد . مدت دو ماه در زندان كرمان بود تا آنكه والى كرمان تيمورتاش ، به تهران احضار شد و در موقع حركت از كرمان به‌سوى تهران ، طى نامه‌اى به سردار سپه عفو و استخلاص فرّخى را خواستار شد كه با خواستهء وى نيز موافقت شد . در همان سالهاى ابتداى قدرت سردار سپه ، يك‌بار هم به دليل مخالفت با سردار سپه ، به سفارت شوروى رفت و متحصن شد تا اينكه سردار سپه به سفارتخانه رفت و او را از تحصن