شد . فرّخ در ابتداى جوانى عاشق فردوسى بود و كم‌كم به سعدى پرداخت و بعد مريد حافظ شد . سبك خراسانى را به سبك عراقى و هندى ترجيح مىداد و به تحول در شعر بىاعتقاد بود . چند سفر به اروپا رفت و از كشورهاى انگلستان و فرانسه ديدن كرد و از آن گذشته ، در كشورهاى عربى نيز چندى سياحت كرد . در سال 1323 بنا به دعوت دولت ازبكستان با سمت رياست هيئتى براى شركت در جشن بيست و پنجمين سال تأسيس ازبكستان به تاشكند رفت . محمود فرّخ سرانجام در چهارشنبه دوم ارديبهشت 1360 درگذشت . آثار به‌جا مانده از او عبارتند از : 1 - مثنوى فروزنده و منتخب آثار و شرح احوال استاد منشىباشى نصرت ( مشهد - 1331 خ ) . 2 - سفينهء فرّخ ( مشهد - 1332 خ ) . 3 - خلاصهء احوال و منتخب آثار اوحدى اصفهانى معروف به مراغه‌اى و مثنوى منطق العشاق يادنامهء اوحدى ( مشهد - 1335 خ ) . 4 - مجمل فصيح خوافى ، سه جلد ( مشهد - 1339 خ ) . 5 - روضهء خلد ( تهران - 1345 خ ) . 6 - سفينهء فرّخ ، چاپ دوم ، دو جلد ( مشهد - 6 - 1345 خ ) . نمونه‌اى از اشعار محمود فرخ : نيران اشك از شهر در تموز شدم سوى كوهسار * تا وارهم ز سختى گرماى منكرى كهسارى از زمين به سماوات داده بوس * كهسارى از ثرى به ثريا زده سرى آن كوه پر ز سبزه تو گفتى نموده نقش * نقاش طبع منظرهء قصر اخضرى صدها هزار ناز و سرو و انار و سيب * از مهر پروريده به دامان چو مادرى بر هر طرف روان شده از كوه چشمه‌اى * وز هر كران جدا شده از رود فرغرى