فرامرزى ، احمد احمد فرامرزى فرزند شيخ عبد الواحد در سال 1268 خورشيدى در روستاى گچويه مركز دهستان فرامرزيان بخش لارستان فارس متولد شد . در ده‌سالگى همراه پدرش به بحرين رفت و در آنجا مقدمات فقه شافعى و نحو را در خدمت پدرش آموخت . پس از آن به بستك رفت و در مدرسهء سلطان العلماء عبد الرحمن بن يوسف بستكى مشغول تحصيل شد . وقتى به فارس مراجعت كردند ، به امر پدر به كوهج رفت و دو سال هم آنجا به تحصيل پرداخت . هم‌زمان با جنبش مشروطه‌خواهى در ايران ، پدرش به دليل پيوستگى با مشروطه‌خواهان مجبور شد فارس را ترك كند و با خانواده عازم بحرين شود . احمد فرامرزى در بحرين مدتى به كار تجارت پرداخت ولى به علت عدم موفقيّت در آن كار ، آموزگار مدرسهء ابتدايى ايرانيان در بحرين شد . در سال 1301 خورشيدى به همراه برادرش عبد الرحمن فرامرزى از راه بوشهر و شيراز به تهران آمد . مدتى بيكار بود و سرانجام در سال 1304 خورشيدى چند روزى در چاپخانهء مجلس به كار تصحيح مشغول بود و بعد به كتابخانهء مجلس شوراى ملّى منتقل شد . در مهر ماه 1308 خورشيدى به وزارت خارجه رفت و در 1309 به وزارت ماليه منتقل شد . در سال 1313 خورشيدى بار ديگر به وزارت خارجه برگشت . در شهريور 1316 به وزارت دادگسترى منتقل شد و در دادگاه استان به كار پرداخت . بعد از آن به ادارهء حقوق وزارت دادگسترى رفت و در سال 1324 به مديريت كل وزارت دارايى منصوب شد . سپس به سمت دادستانى ديوان محاسبات تعيين شد و در دورهء پانزدهم مجلس شوراى ملى به نمايندگى از سوى مردم بوشهر به مجلس رفت . بعد از خاتمهء وكالت مجلس ، مدتى در وزارت راه كار كرد و سپس به عضويت هيئت‌مديرهء شركت فرش انتخاب شد . در دورهء هفدهم و هجدهم به