لاهوتى ، ابو القاسم ميرزا ابو القاسم خان لاهوتى فرزند ميرزا احمد الهامى شاعر و سخنور ايرانى در سال 1264 خورشيدى در كرمانشاه متولد شد . ازآنجايىكه پدرش شاعر و اديب بود ، از خردسالى با مجالس علم و ادب آشنا شد و چون پدرش نمىتوانست مخارج تحصيل او را تأمين كند ، به كمك مالى يكى از دوستان خانواده به تهران رفت و به تحصيل پرداخت . هم‌زمان با خيزش مشروطه‌خواهى در ايران ، به صف آزادىخواهان پيوست . در سال 1323 قمرى در تهران شب‌نامه و اوراق سياسى منتشر مىكرد و در انقلاب مشروطيت در صف فداييان آزادى قرار داشت . در دوران جوانى به تحصيل علوم مذهبى پرداخت و به لباس روحانيون ملبس شد . پس از چندى به صوفيه روىآور شد و در سلك دراويش درآمد و اشعار بسيارى در توحيد و عرفان و در مدح پيامبر و امامان سرود 72 . پس از چندى از كسوت روحانيون خارج شد و به استخدام ادارهء ژاندارمرى درآمد . لاهوتى مدّتى هم به تشكيلات فراماسونرى پيوست ولى به زودى از آنان گسست . از سال 1283 خورشيدى وارد ژاندارمرى شد و ديرى نگذشت كه با درجهء كاپيتانى ( سروانى ) فرماندهء ژاندارمرى راه تهران ، اراك ، قم شد . در جنگهاى ميهنى به نفع آزادىخواهان وارد شد و در حدود سال 1287 خورشيدى كه در كنار انقلابيون گيلان جنگيده بود ، موفق به اخذ نشان ستّار خان شد . در بين سالهاى 1292 و 1293 خورشيدى ، به اتهام قتل يكى از زيردستانش به نام سيد ابو الفضل تحت تعقيب قرار گرفت و از ايران گريخت . دادگاه غيابى او را به اعدام محكوم كرد ولى او از ايران خارج شد و به تركيه رفت . در اسلامبول به كمك پرنس ارفع كتابفروشى كوچكى باز كرد كه به زودى پايگاه پناهندگان سياسى ايرانى شد . به هنگام جنگ جهانى اول به ايران بازگشت و در كرمانشاه به اردوى مهاجرين