كبير قمى ، محمد [ آيت‌الله ] حاج ميرزا محمد كبير قمى ، در سال 1290 قمرى در قم متولد شد . مقدمات و سطح را در حوزهء حاج شيخ محمد حسين قمى و معقول را در محضر حكيم يزدى فرا گرفت . آنگاه به تهران رفت و از حوزهء درس حاج شيخ فضل الله نورى و آيت‌الله آقا سيد عبد الكريم گيلانى استفاده كرد . پس از پايان تحصيلات در تهران ، به نجف رفت و از حوزه‌هاى رؤساى دينى آن ديار ، از قبيل آخوند ملا محمد كاظم خراسانى ، علامه يزدى و آيت‌الله حاج ميرزا حسين خليلى تهرانى بهره گرفت . آيت‌الله كبير در سال 1338 قمرى به قم مراجعت كرد و به تدريس و تربيت محصلين علوم دينى و اقامهء نماز جماعت در مسجد امام پرداخت . درس خارج فقه و اصول او ، مورد استفادهء جمعى از طلاب دينى بود و منبر ارشاد او براى مسلمانان هميشه برقرار . با فلسفه و فلاسفه مخالفت علنى داشت و مىگفت اين فلسفه‌بافيها مردم را از آل محمد و اخبار و احاديث اهل بيت ، دور ساخته است . آيت‌الله حاج ميرزا محمد كبير قمى در سال 1369 قمرى وفات يافت و در قبرستان شيخان ، جنب مقبرهء زكريا بن آدم اشعرى ، در مقبرهء خصوصى خود به خاك سپرده شد . آثار به‌جا مانده از او عبارتند از : 1 - حاشيه بر جواهر . 2 - حاشيه بر عروة الوثقى . 3 - مطالع الشموس در اصول . 4 - رسائل علميه . م : شريف رازى ، محمد . گنجينهء دانشمندان ، ج / 1 .