كاشانى ، ملا حبيب الله ملا حبيب الله كاشانى فرزند على مدد فرزند رمضان كاشانى از علماى اماميّه در قرن چهاردهم است . در چهارده‌سالگى نحو و اصول را نزد شيخ محمد اصفهانى خواهرزادهء خود و قسمت عمده‌اى از رسائل شيخ مرتضى انصارى را نزد حاج ميرزا ابو القاسم كلانترى تهرانى آموخت . فلسفه را نيز نزد برجسته‌ترين شاگردان حاج ملا هادى سبزوارى فرا گرفت . در شانزده‌سالگى به اخذ اجازهء روايت و در هجده‌سالگى به اجازهء اجتهاد نائل آمد . ملا حبيب الله كاشانى علاوه بر اطلاعات دينى ، در بعضى از علوم غريبه نيز دستى داشت . قريحهء شعر داشت و گاهى شعر مىسرود . به انزوا بيشتر انس داشت و عزّت را در عزلت مىدانست . تا آخر عمر به كار تدريس و تأليف پرداخت و سرانجام در 23 جمادى الاخرى 1340 قمرى دار فانى را وداع گفت . از او آثار بسيارى به‌جا مانده كه در فقه ، اصول عقايد ، بيان ، بديع و درايه است . پس از مرگش ، به مناسبت تاريخ فوتش چنين سرودند : دريغا رفت از اين دار فانى * مهى كافزون بدى از ماه ، جاهش چو تاريخ از خرد كردم طلب ، گفت * بهشت جاودان آرامگاهش 1340 بخشى از آثار به‌جا مانده از او عبارتند از : 1 - اسرار العارفين فى الاخلاق و المعارف . 2 - اصطلاحات الصوفيه . 3 - اصطلاح علم الجفر . 4 - الانوار السانحة فى تفسير الفاتحة .