به همان حال در اين دير خراب * زيستم چندى با عشق كتاب عاقبت رخت ز دنيا بستم * وز غم كورى و كرى رستم من خود امروز نهان زير گلم * ليك نزد رفقا هست دلم خاصه آن كس كه خود اهل سخن است * دوستدار من و اشعار من است خواهم از او كه ز من ياد آرد * چون به خاكم قدمى بگذارد گويد اى خفته در اين تيره تراب * تا ابد راحت و آسوده بخواب م : 1 - مجلهء يغما ، سال نهم ، شمارهء 4 . 2 - مجلهء يغما ، 6 ، شمارهء 9 . 3 - مجلهء يغما ، 22 ، شمارهء 9 .