مجازات ( اعدام ) محكوم شد ، بقيه از جمله « سرپاس مختارى » رئيس شهربانى « رضا خان » مدت كوتاهى را محترمانه در زندان گذرانيدند . در جريان محاكمات ، « مختارى » با اتومبيل شخصى و شيك خود بدادگاه آورده مىشد و هنگام ورود با احترام نظامى و پذيرايى گرم استقبال مىشد . اين رفتارهاى محترمانه نسبت به « مختارى » ، مورد اعتراض روشنفكران و آزادىخواهان قرار مىگيرد و مجيد آهى وزير دادگسترى وقت در مقابل اعتراض مخالفين مىگويد : « . . . دستور رعايت ادب و نزاكت بطور كلى از بنده صادر شده و در اين مورد بخصوص تأكيد نيز كرده‌ام . . . تا لازم نيايد كه حالا هم هر سوءظن بى جا و هر اتهام بىمأخذى نسبت به هر بىگناهى موجب شدت و بدرفتارى و اهانت نارواى مأمورين باشد . . . » . البته بدرفتارى و بىادبى نسبت به متهم و حتّى مجرم ، عمل ناپسند و غير اخلاقى شمرده مىشود ، ولى مجازات بزهكاران و قاتلان و عاملان استبداد و ديكتاتورى نيز از واجبات تزكيهء اجتماعى به حساب مىآيد . پس از استعفاى كابينهء « فروغى » در اسفند 1320 ، وكلاى مجلس به دو گروه پارلمانى تقسيم شدند . عده‌اى خواستار زمامدارى آهى و عده‌اى طرفدار زمامدارى « على سهيلى » بودند . « فروغى » هم توصيه كرده بود كه بين آهى و « سهيلى » يكى را انتخاب كنند . اين بود كه مجلس نسبت به دو نفر نامبرده توجه پيدا كرد و بالاخره روى « سهيلى » اتفاق‌نظر حاصل شد و آهى هم در اين مورد كمك كرد . « سهيلى » موفق شد روز 18 اسفند 1320 اعضاى اولين كابينه خود را به مجلس معرفى كند ، مجيد آهى در اين كابينه همان وزارت دادگسترى را عهده‌دار بود . اين دوره وزارت آهى تا پنجم مرداد 1321 كه وى استعفاى خود را تقديم نخست‌وزير نمود ادامه يافت . پس از استعفا ، مجيد آهى بعنوان سفير ايران در مسكو از سال 1321 تا 1325 خورشيدى را در اتحاد جماهير شوروى گذراند . از وقايع مهم دوران سفارت او ، مذاكرات ايران و شوروى پيرامون واگذارى نفت خوريان به شوروى بود كه در سال 1323 اتفاق افتاد ، همچنين مذاكرات پيچيده سياسى ايران با شوروى در مورد تخليه خاك ايران از قواى ارتش سرخ در زمان سفارت او بوده است . مجيد آهى در 14 شهريور 1325 به علت كسالت شديد از مسكو راهى تهران شد و در روز جمعه 22 شهريور 1325 در اثر بيمارى قلبى در شصت‌سالگى وفات يافت .