تقى آق‌اولى طبع شعر داشت و « بينش » تخلص مىكرد ، و گاهى نيز مقالاتى در روزنامه‌ها مىنوشت . او در سال 1325 خورشيدى در سن 61 سالگى در تهران درگذشت . م : 1 - بامداد ، مهدى . شرح حال رجال ايران ، ج / 6 . آق‌اولى ، فرج اللّه [ سرلشكر - سپهبد ] سپهبد فرج اللّه آق‌اولى 5 در سال 1267 خورشيدى در اصفهان متولد شد . او فرزند دكتر امان اللّه خان ، طبيب سرشناس مقيم اصفهان و پزشك مخصوص « بانو عظمى » خواهر ظل السلطان مسعود ميرزا حاكم اصفهان است . دكتر امان اللّه خان پسر ميرزا اسد اللّه خان ، يكى از چهل و دو نفر شاگردان دار الفنون و عضو دستهء سوم محصلّين اعزامى به اروپا بود كه در سال 1275 قمرى به دستور ناصر الدّين شاه قاجار به اروپا رفتند . فرج اللّه آق‌اولى تحصيلات خود را در تهران انجام داده و به زبانهاى فرانسه و انگليسى نيز تا حدودى آشنا بوده است . وى در سال 1290 خورشيدى وارد ادارهء ژاندارمرى شده و در سال 1301 خورشيدى با درجهء سپهبدى به رياست ستاد لشكر غرب ( همدان ) منصوب مىشود . در سال 1304 خورشيدى حاكم نظامى گيلان ، و سرانجام در سال 1307 استاندار نظامى مىگردد . نامبرده در ابتداى خدمتش در سازمانهاى نظامى و لشكرى كشور ، كمكهاى شايانى به استقرار رژيم رضا خان نموده ولى در سالهاى آخر مأموريت خود متّهم به جانبدارى از ايلات و كوتاهى در قلع و قمع آنان مىشود ، و به‌همين‌جهت جاى خود را به ديگرى مىدهد ، سپس در سال 1309 جزء ليست بازنشستگان قرار مىگيرد . و در سال 1311 با سمت مدير عامل ادارهء ثبت‌احوال به مشاغل غير نظامى مىپردازد . آق‌اولى در سال 1322 خورشيدى بدرخواست متفقين توسط پليس ايران دستگير و زندانى شد و چنان شهرت دادند كه او طرفدار آلمان بوده است . وى در دولت قوام السلطنه ( از 3 بهمن تا 5 دى 1326 خ ) مدّتى به وزارت كشور مىرسد ، و پس از سقوط قوام و به روى كار آمدن كابينهء حكيم الملك ( از 6 دى 1326 تا 25 خرداد 1327 . خ ) نيز مدتى در همان پست ابقاء مىگردد ، تا بالاخره جاى خود را به سپهبد امير احمدى مىدهد .