گلدون ( 1367 - 1314 ) رمضانعلى گلدون در سال 1314 هجرى شمسى در شهر يزد پا به عرصهء حيات گذاشت ، در كودكى پدر خود را از دست داد ناگزير براى تأمين معيشت خود تن به كارگرى داد بنابراين از رفتن به مدرسه بازماند ، آرزوى آموختن و رفتن به كلاس درس را هيچ‌گاه از نظر دور نداشت و با اراده و پشتكارى كه داشت توانست خواندن و نوشتن بياموزد پس از سالها كه در يزد زادگاهش بزيست به مبيد مهاجرت كرد و در روستاى بفروئيه سكونت گزيد . گلدون با شروع جنگ ايران و عراق قريحهء شاعرى خود را به كار گرفت و اشعارى در دفاع از ميهن و تهيج رزمندگان بر دلاورى و ايثار سرود كه مورد توجه قرار گرفت و سپاه پاسداران ميبد از وى خواست كه به عضويت تبليغات سپاه درآيد و او نيز هم‌زمان با پايان جنگ به اين همكارى ادامه داد سرانجام در بيست و نهم ديماه سال 1367 چشم از جهان فروبست و در روستاى بفروئيه به خاك سپرده شد . حجة الاسلام و فاضل ارجمند و شاعر گرانمايه زكريّا اخلاقى در مقدمه‌اى كه بر مجموعهء اشعار او بنام « سرود سبز » نوشته چنين مىنويسد : « دوران شكوفائى شعر گلدون مصادف بود با سالهاى پرحادثه دفاع مقدس ازاين‌رو بيشتر اشعارش در زمينهء جهاد و شهادت است ، گلدون شاعرى بود صميمى ، خوش‌قلب ، نكته‌دان و خوش‌حافظه و در همهء قالب‌هاى گوناگون طبع‌آزمائى كرده است . شعرهاى آخر عمر آن