فؤاد ( 1317 - 1227 ) فتح الله قدسى فرزند سلطان على كه در شعر فؤاد تخلّص مىكرد و با همين تخلّص به شهرت رسيد از شاعران خوب و موفّق قرن اخير است وى عارفى وارسته و سالكى فرزانه بود و از سرچشمه ولايت سيراب شده و اخلاص خود را به مولا على نشان داده و سروده‌هائى در مدح مولاى متّقيان و ابا عبد اللّه الحسين عليهم السلام دارد . فؤاد در سال 1227 هجرى شمسى در كرمان چشم به جهان هستى گشود و در اين شهر كسب دانش كرد وى شرح حال خود را در قالب يك مثنوى برشتهء نظم كشيده بدين مطلع خواستم از خود نويسم قصّه‌اى * تا برد زين قصّه هركس حصّه‌اى در هفت‌سالگى به مكتب مىرود و خواندن قرآن و كتاب گلستان را مىآموزد و در همان نوجوانى به كمك پدر كه پيشهء عطّارى داشت مىشتابد و او را در كسب و كارش مدد مىرساند و درضمن مساعدت به پدر ، به تحصيل علوم قديمه مىپردازد و با صرف و نحو و معانى و بيان آشنائى پيدا مىكند چندانكه مىتواند از اين رهگذر با قرآن و مفاهيم آن معرفت يابد . فؤاد در ميان شعرا بيشتر با اشعار سعدى و حافظ و خواجوى كرمانى و مولانا جلال الدّين مولوى دلبستگى پيدا مىكند و از همين طريق با عرفان آشنا مىشود و به وادى سير و سلوك گام مىنهد .