فصحتى ( 1309 ) عبد العلى فصحتى ، فرزند شادروان حاج على محمّد ، در سال 1309 هجرى شمسى در شيراز پا به عرصهء حيات گذاشت . تحصيلات مقدّماتى را در زادگاهش فرا گرفت ، ازآن‌پس در رشتهء معمارى و كارشناسى ساختمان به فعّاليّت پرداخت و چون از هوش و استعداد كافى برخوردار بود ، به سرعت پيش رفت و امروز از معماران و طرّاحان بنام شهر خود به شمار مىرود . فصحتى در احياى آثار و بناهاى سنّتى فارس منشأ خدمات ارزنده‌اى بوده و بيش از چهل و هشت بناى سنّتى ، شامل ساختمان امامزاده و مسجد ، در سراسر استان فارس به كوشش او احيا گرديده كه از آن جمله است : تجديدبنا و توسعهء بقعهء احمد بن موسى شاهچراغ و بقعهء برادرش محمّد بن موسى كه طرح و توسعهء حرم و ساختمان سردرب بزرگ ورودى و گلدسته‌ها و گنبدها از كارهاى اوست . فصحتى از نوجوانى به نظم شعر پرداخت . در آغاز به حفظ اشعار پدر خود اهتمام داشت و بايد گفت كه قريحهء شاعرى را از پدر خود به ارث برده و به همين دليل فرزندش نيز از ذوق و هنر شاعرى بهره‌مند مىباشد . فصحتى مىگويد : « در كنگرهء بزرگداشت هشت‌صدمين سال درگذشت شيخ مصلح الدّين سعدى ، قصيده‌اى ساختم به نام افسر سخن‌گويان ، كه اين قصيده در كتاب سه‌جلدى « ذكر جميل سعدى » كه از طرف سازمان يونسكو چاپ گرديده طبع شد و نيز