سيد محمد باقر برقعى

165

سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي )

خداوندا تويى درياى رحمت * منم افتاده اندر چاه نقمت خداوندا تويى پشت و پناهم * تو آمرزى همه جرم و گناهم تو مىدانى همه راز نهانم * تو آگاهى به باطن ، هم عيانم بسى نالم به درگاهت شب و روز * كه دارم سينه‌اى پردرد و پرسوز تو آرامش دهى سوز دلم را * نمايى بر طرف هر مشكلم را به يادت اين دلم آرام گيرد « 1 » * به نامت درد من درمان پذيرد « 2 » سحرگاهان كه در خلوت گريزم * ز هجران تو اشك از ديده ريزم دلم از دورىات پرسوز و آه است * به روز حشر اين اشكم گواه است من آن عبد ذليل و مستمندم * به دست نفس خود در قيد و بندم « 3 » خداوندا از اين بندم رها كن * مرا در بند عشقت مبتلا كن گناهان من از احصا برون است * و ليكن رحمتت از حدّ فزون است « 4 » گناهانم بيامرز ، اى خطاپوش * اگر پيمان خود كردم فراموش گناهى كى كنم از روى عصيان * بود از اشتباه و سهو و نسيان به پيمان ازل هستم وفادار * خداوندا ز لغزش‌ها نگهدار كه تا گرد گنه هرگز نگردم * به طاعت لايق قرب تو گردم عمل شايستهء عدلت ندارم * به لطف وجود تو اميدوارم به فضل و رحمت خود كن تو رفتار * به عدل خويشتن منما گرفتار « 5 » چو خوانم يا « عِبادِيَ . . . أَسْرَفُوا » را * به قرآن آيهء « لا تَقْنَطُوا » « 6 » را

--> ( 1 ) - « أَلا بِذِكْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ » . ( 2 ) - « يا من اسمه دواء » . ( 3 ) - « كُلُّ نَفْسٍ بِما كَسَبَتْ رَهِينَةٌ » . ( 4 ) - « كَتَبَ رَبُّكُمْ عَلى نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ » . ( 5 ) - « ربّنا عاملنا بفضلك و لا تعاملنا بعدلك » . ( 6 ) - تلميحى دارد به آيهء 53 از سورهء مباركه زمر ، كه مىفرمايد : « قُلْ يا عِبادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلى أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ . . . » .