عارف ( 1354 ) عليرضا افشار ، فرزند محمّد حسن ، در سال 1354 هجرى شمسى در قم پا به عرصهء حيات گذاشت . تحصيلات ابتدايى و دورهء متوسّطه را در زادگاهش به پايان رسانيد ، ازآن‌پس به دانشگاه كاشان راه يافت و به تحصيل ادامه داد و در رشتهء عمران به تحصيل پرداخت و فارغ التحصيل شد . افشار در سال 1364 آغاز شاعرى كرد و هنگام تحصيل در دبيرستان از راهنمايىهاى استاد هنرمند ، آهنگران ، بهره‌مند مىشد و در سال 1367 سرودن شعر را جدّى گرفت و با شركت در حوزهء هنرى تبليغات اسلامى و انجمن ادبى حرم ، به شكوفايى شعرش كوشيد . افشار ، كه در شعر « عارف » تخلّص مىكند ، نخستين مجموعهء غزل‌هايش به نام « پنجره » با شركت دوست شاعرش عليرضا اطلاقى ، متخلّص به ساقى ، در سال 1375 با شكلى زيبا طبع و نشر كرد . نمونه‌هاى زير از اشعار اوست : تقديم به امام حسن مجتبى عليه السّلام عقل مجسّم شكفته شد گل عشقم به ياد روى حسن * دميده شد به تنم جان به لطف بوى حسن به پيش عقل مجسّم سرم فتاده مگر * شود به بازى چوگان عشق گوى حسن