طاهره ( 1230 - 1196 ) بانو فاطمه زرّين‌تاج با كنيت ام سلمه و با لقب‌هاى زكيّه و طاهره و قرة الفتين و متخلّص به طاهره ، دختر ملّا صالح قزوينى برغانى ، در سال 1233 هجرى قمرى ، برابر 1196 شمسى ، در خانواده‌اى روحانى قدم به عرصهء حيات گذاشت . علوم ادبيّه و عربيّه و فقه و اصول و كلام را در زادگاهش قزوين نزد پدرش و بعضى از افاضل فرا گرفت و چون به حدّ رشد رسيد ، به ملّا محمّد امام جمعه شوهر كرد و از او صاحب سه فرزند گرديد . در همين زمان با سيّد كاظم رشتى باب مكاتبه را باز كرد و سيّد در رسائل جوابيّهء خود ، وى را « قرّة العين » مىناميد ، يعنى روشنى چشم ؛ و عنوان مراسلات را « يا قرّة العين » مىنهاد . بدين مناسبت به همين لقب شهره گرديد ، تا آنجا كه بر خلاف حكم شريعت اسلام خود را مطلّقه كرد و به سيّد باب گرويد و از طرف او به « طاهره » ملقّب گرديد . طاهره در سال 1259 قمرى ( 1222 ش ) رهسپار عتبات عاليات شد و در آنجا با ملّا حسين بشرويه‌اى آشنا گرديد و ملّا حسين چون به باب گرويده بود ، قرّة العين را از سيّد باب آگاه ساخت و او نيز متابعت از باب را بر خود فرض شمرد . قرّة العين يكى از زنان فاضله و شاعره‌هاى توانا و خوش‌قريحتى است كه در ترويج طريقت باب مجاهدات بسيار كرد و شرح آن در لغت‌نامهء دهخدا مذكور است . وى در راه مسلك و عقيدهء خود دچار حبس و تبعيد و شكنجه و مصائب بسيار شد .