صفا ( 1299 ) على سهرابى ، فرزند محمّد ربيع ، در سال 1299 هجرى شمسى در تويسركان در محلّهء جولستان قدم به عالم حيات گذاشت . تحصيلات مقدّماتى را در همان زادگاهش به انجام رسانيد ، ازآن‌پس به تهران رهسپار گرديد و در اين شهر رحل اقامت افكند و به كار آزاد روى آورد و پيشهء عطرفروشى را برگزيد و از اين رهگذر روزگار گذرانيد . سهرابى از اوان جوانى به شعر و شاعران علاقه و دلبستگى از خود نشان داد و در آغاز به حفظ اشعار مذهبى اهتمام داشت و همان محفوظات خود را در مجالس مذهبى قرائت مىكرد . خود مىگويد : « آرزو داشتم خود به سرودن شعر بپردازم و بتوانم در مدايح و مراثى پيغمبر و ائمه اطهار عليهم السّلام اشعارى بسرايم . به‌خصوص علاقه‌مند بودم ترجيع‌بندى در منقبت سرور موحّدان حضرت علىّ عليه السّلام به رشتهء نظم كشم ، تا اينكه روزى زبانم باز شد و مورد عنايت آن حضرت قرار گرفتم و سرودن شعر آغاز گرديد و بيشتر در همين زمينه شعر مىسرودم . » سهرابى كه در شعر خود از تخلّص « صفا » استفاده مىكند ، به انجمن ادبى ايران ، كه به مديريّت و سرپرستى استاد محمّد على ناصح اداره مىشد ، راه يافت و از محضر استاد بهره‌مند گرديد و با فنون شعر و رموز آن آشنايى يافت و نخستين مجموعهء شعرى كه از وى به چاپ رسيد ، كتاب « اشك شمع » بود .