صديقى ( 1320 ) كامبيز صديقى كسمائى فرزند حسين در سال 1320 هجرى شمسى در رشت ديده به جهان گشود ، نياى پدرىاش صديق الرعايا مردى ميهن‌پرست و آزاديخواه بود و در زمان امير اعظم حكمران گيلان توسط مخالفينش كشته شد . كامبيز صديقى تحصيلات ابتدائى و دوره متوسطه را در زادگاهش به پايان رسانيد و به دريافت مدرك ديپلم توفيق و به علت فوت پدر در سال 1345 درحالىكه بيش از بيست و پنج سال نداشت بار سنگين زندگى و معيشت خانواده به دوشش افتاد و ناگزير شد از تحصيل علم دست بردارد و به تحصيل معاش پردازد و پس از چند سال تلاش و زحمت سرانجام در شركت گونىبافى رشت به عنوان حسابدار مشغول كار شد . ابراهيم فخرائى پژوهشگر دانشمند درباره وى چنين مىگويد : « جوانى است حساس و پرشور و از شعراء نوآور كه نيماوار شعر مىسرايد و با وجود همهء گرفتاريهاى زندگى توانسته است دو اثر نفيس يكى به نام « در جاده‌هاى سرخ شفق » و دوّمى بنام « آواز قنارىها » را منتشر سازد و آثار ديگرى نيز دارد . » صديقى از شاعران بااستعداد و خوش‌ذوق و تواناست كه در سرودن شعر كلاسيك و نو هر دو طبع‌آزمائى مىكند امّا بيشتر طبعش به غزل‌سرائى مايل است .