يافت . صدرائى كه از قريحهء شعر و ذوق ادبى برخوردار است و صدرائى تخلص مىكند در سال 1352 مجموعه‌اى از اشعار خود را به نام « گلزار احمدى » چاپ و منتشر كرد و آثار ديگر او بشرح زير است : حقايق اسلام - معارف اسلام ( سخنرانيهاى او در راديو ) - پرتو حق ( زندگانى حضرت على عليه السّلام ) و چند اثر ديگر . در راه دوست گويند روزگار خوش و كار خوش‌تر است * ما را رضاى حضرت دادار خوش‌تر است گر سالك طريقى و گر خود دليل راه * ما را دليل حيدر كرّار خوش‌تر است در روز حشر ، هركه شفيعى طلب كند * ما را شفيع ، احمد مختار خوش‌تر است نبود علاقه‌ام به جهان و جهانيان * دلبستگى ما به ده و چار خوش‌تر است هرگز وفا نكرد به آزادگان فلك * يك پشت پا به دنيى غدّار خوش‌تر است صدق و صفا و عدل و مروّت زياد رفت * ديدار يار ، در همه اطوار خوش‌تر است « صدرائيا » تو اهل دلى ، بددلى مكن * در راه دوست ، سر به سردار خوش‌تر است توحيد در كاينات خالق ارض و سما يكيست * در ممكنات واجب بىمنتها يكيست رزّاق و فيض‌بخش بهر ممكن الوجود * ستّار عيب و مالك روز جزا يكيست از مام مهربان‌تر و از خلق بىنياز * فريادرس به خلق ، گه ابتلا يكيست بخشندهء رئوف و خداوند مهربان * معبود كل و حافظ ما از بلا يكيست او مالك الملوك بود روز رستخيز * در روز حشر حاكم بىاعتنا يكيست ذرّات ما كه جماعه پراكنده مىشوند * گردآورندهء همه در آن سرا يكيست غفّار و جرم‌پوش و خطابخش و خيرخواه * بنده‌نواز و زودگذر از خطا يكيست بخشد گناه مجرم و لطف عميم او * شامل شود به حالت شاه و گدا يكيست