صدرا ( 1315 ) صدرا ذو الرّئاستين ، فرزند محمّد جواد و خواهرزاده حاج ميرزا عبد الحسين ذو الرّئاستين ، مونس عليشاه ، پيشواى فرقه‌اى از سلسلهء نعمت‌اللّهى است . صدرا در سال 1315 هجرى شمسى در شيراز چشم به جهان گشود و در اين شهر نشو و نما يافت و تحصيل دانش كرد و در علوم بانكى تا مرحلهء كارشناسى ارشد پيش رفت و سال‌ها نيز عهده‌دار مديريّت منطقه‌اى يكى از بانك‌ها بوده است . شاعر نامور و پژوهشگر والامقام ، پرويز خائفى ، در معرّفى شعر « صدرا » بهترين سخن را گفته و نگارنده بهتر دانستم كه از سخن او بهره گيرم و آنچه او نوشته است ، به طور اختصار بياورم : « صدرا عزلت گزيده‌اى است وارسته ، و از خاندان دانش و فضيلت و طريقت ؛ امّا شگفت كه پرورش‌يافتهء چنين مكتبى ، زبان فخيم و استوار و حماسى فردوسى را برگزيده و به پارسى سره سخن مىسرايد . جذبات عرفانى در فطرت شعرى او بيان رزم‌آورى و كلام آهنگين بزرگ توس را آفريده است . خاضعانه سر به جيب مىبرد كه من شاعر نيستم ، امّا لب كه مىگشايد همه جوشش شعر است . صدرا غزل مىگويد و خوب هم مىگويد ، امّا بدان‌سو كشيده مىشود كه خصلت شعرى اوست و به‌همين‌جهت غزل او همه آه و ناله و فرياد از غم هجران و بىعنايتى معشوق نيست . صدرا شاعرى توانا و برومندى است كه آثار عميق و قابل توجّه