صبورى ( 1329 ) على صبورى ، فرزند محمّد ، در سال 1329 هجرى شمسى در كوچ‌كده لاهيجان در خانواده‌اى شعردوست و ادب‌پرور از مادر زاد . صبورى تحصيلات ابتدايى و متوسّطه را به انجام رسانيد ، ازآن‌پس به دانشگاه تبريز راه يافت و در رشتهء روان‌شناسى به تحصيل پرداخت ، امّا به علّت مسائل سياسى امكان ادامهء تحصيل نيافت و رشتهء آن گسيخت . « 1 » صبورى مىگويد : « از آنجا كه شعر در خانواده‌ام هميشه مورد احترام بوده ، من نيز از كودكى علاقهء زيادى به شعر پيدا كردم ، نزديك به سى سال است با شعر و سرودن آن سرگرمم و سرودن ترانه‌هاى گيلكى اوّلين تجربه‌هايم مىباشد . » صبورى در سال 1359 با خانم هنرمند و هنرشناسى به نام مهين غفارى آشنايى يافت و پيوند زناشويى بست كه ثمرهء آن دخترى است به نام « روژين » . صبورى در سال 1355 نخستين مجموعه شعر بلند نيمايى خود را به نام « بابك ، حماسهء ملّى » به چاپ رسانيد و در سال 1357 دومين مجموعه شعرش را به نام « مسلخ » طبع و نشر كرد كه به دليل مسائل سياسى و اجتماعى آن را به نام « على

--> ( 1 ) - جليل فرشىزاده كرمانشاهى ( وفا ) شاعر توانا و نامور در غزلى خطاب به وى مىگويد : صبور باش « صبورى » به مردمى بودن * هميشه بانگ برآيد ز موج هستىها