صبور ( 1305 ) دكتر داريوش صبور ، فرزند شادروان سيّد مرتضى ( سرهنگ ارتش ) ، در سال 1305 هجرى شمسى در تهران ديده به جهان گشود . تحصيلات ابتدايى را در دبستان ايمان و دورهء متوسّطه را در دبيرستان شرف و دار الفنون به انجام رسانيد و در سال 1324 به دانشگاه تهران راه يافت و در رشتهء دامپزشكى به تحصيل پرداخت و فارغ التّحصيل گرديد و رسالهء دكترى خود را دربارهء « غدد پاراتيروئيد و بيمارىهاى آن » نوشت و در سال 1340 رشتهء زبان و ادبيّات فارسى را در دانشكدهء ادبيّات تهران ادامه داد و به دريافت ليسانس توفيق يافت . آن‌گاه رشتهء دكترى زبان و ادبيّات فارسى را پى گرفت و فارغ التّحصيل شد و پايان‌نامهء دكترى خود را تحت عنوان « آفاق غزل فارسى » نوشت . دكتر صبور از سال 1330 به مدت چهارده سال در سمت‌هاى مختلف ادارى انجام‌وظيفه كرد كه مدير كلّ روابط عمومى كشاورزى و قائم‌مقام شيلات و مدير كلّ توسعهء صادرات ايران و مشاور عالى وزير بازرگانى ، از جمله سمت‌هاى ادارى او بوده است . وى در ضمن خدمات ادارى مدّت بيست و هفت سال به تدريس در دانشگاه تهران اشتغال داشت . سرانجام در سال 1358 بازنشسته گرديد و هم‌اكنون در دانشگاه تهران و دانشگاه آزاد اسلامى كار تدريس را عهده‌دار است . دكتر صبور از سال 1330 با مطبوعات همكارى نزديك داشت و آثارش در