صادق ( 1322 - 1250 ) ميرزا صادق بروجردى « 1 » از بزرگان عالمان و اديبان و شاعران نيكوپرداز زمان خود بود . در سال 1250 هجرى شمسى در شهر بروجرد پا به جهان هستى گذاشت و در زادگاهش به تحصيل دانش پرداخت و در كسب علوم اسلامى مجاهدت كرد و از محضر اساتيد علوم ادبيت و عربيت بهره‌مند گرديد و تا مرحلهء اجتهاد پيش رفت . شادروان ميرزا صادق بروجردى در شمار آزادىخواهان و مشروطه‌طلبان بود و در اين رهگذر از هر كوشش و مجاهدتى دريغ نورزيد تا جايى كه عرصه را تنگ ديد و با مجاهدان ناگزير به مهاجرت به اسلامبول گرديد و سفرى نيز به اروپا رفت و پس از بازگشت به ايران روزنامه « دستور اخوت » را داير و منتشر ساخت و چند سالى در كرمانشاه در خدمت وزارت دادگسترى به شغل قضا پرداخت و سرانجام در سال 1322 در آن شهر چشم از جهان فروبست . ميرزا صادق بروجردى در سرودن شعر از توانائى و مهارت برخوردار بود و اشعارش بيشتر داراى جنبه‌هاى اخلاقى و اندرزهاى اجتماعى است و آثارش در جرائد و مجله‌هاى ادبى آن زمان به چاپ رسيده است . نمونه‌هاى زير از نظم اوست :

--> ( 1 ) - فرزندان شادروان ميرزا صادق بروجردى نام خانوادگى ( مهران ) را براى خود برگزيدند .