موسيقى است كه بايد شاعران تا حدودى با موسيقى آشنايى داشته باشند . ميرزا على اكبر خرّم از اخلاص‌پيشگان ولايت و شيفتگان و دلسوختگان ائمهء اطهار عليهم السّلام است ، اشعارش حال و هواى عرفانى دارد بخصوص نسبت به سرور آزادگان و سالار شهيدان ابا عبد اللّه الحسين عليه السّلام اخلاص كامل دارد و تكيه كلامش « يا حسين » است . غزل مستزاد يا على اى كه دلم واله شيداى توست يا على * بستهء آن زلف چليپاى توست يا على يك نظر از لطف بر دلم ، از كرم * آئينه‌سان محو تماشاى توست يا على جملهء ذرّات وجود از الست تا به هست * مست و خراب خُم صهباى توست يا على از ازل آن خضر مبارك قدم ، كز قدم * باديه‌پيماى تولاى توست يا على اين دل صوفىوش مجذوب من ، خوب من * جُرعه‌كِش بادهء ميناى توست يا على پرتو شمس و قمر اندر جهان ، بىگمان * آيتى از روى دل‌آراى توست يا على آب حياتى كه نشان بقاست ، حق گواست * قطره‌اى از آن غم درياى توست يا على يافتم اين نكته در عالم ز هست ، هرچه هست * جمله بفرمان تو و واى توست يا على پاى بنه تا كه شود مشتعل ، طور دل * سينهء من وادى سيناى توست يا على صد چو مسيح از دَم جان‌پرورت ، در برت * زنده از آن لعل مسيحاى توست يا على دست مرا گير كه وامانده‌ام ، خوانده‌ام * فوق يداللّه يد بيضاى توست يا على « خُرم » دلخسته بد خمّ غدير ، زد صفير * طبع من از همّت والاى توست يا على هوس « 1 » روز و شب با تو بودنم هوس است * بىتو بودم نبودم هوس است از دو اصلت چو موسى عمران * لن‌ترانى شنودم هوس است

--> ( 1 ) - غزل فوق را به استقبال غزل حافظ سروده و در كنگرهء جهانى حافظ مقام اول را كسب نمود .