سرّى ( 1312 ) سيّد ابو القاسم سرّى ، در يكم مردادماه سال 1312 شمسى در اصفهان در خانوادهء فضل و كمال و شعر و ادب از مادر زاد . پدرش ، سيّد ابراهيم پوده‌اى ، از شاعران توانا و دانشمندانى است كه در ادبيّت و عربيّت تسلّط كامل داشت . نيايش ، اديب و شاعر و عارف بزرگ حاج ميرزا يحيى مدرس بيدآبادى از مفاخر ايران به شمار مىرفت . ابو القاسم سرّى در آغاز جوانى پدر و مادر خود را از دست داد و رنج يتيمى در تحصيلاتش وقفه‌اى ايجاد كرد . سرانجام با استعداد فوق‌العاده‌اى كه داشت به‌طور متفرّقه تحصيلات متوسّطه را به پايان رسانيد . ازآن‌پس ، سه سال متوالى در كنكور شيراز شركت جست و شاگرد اوّل گرديد ، امّا از پذيرش بورس بنياد پهلوى با وجود نيازمندى كه داشت خوددارى كرد و به دانشگاه تهران رفت و رشتهء تحصيل را پى گرفت . خود مىگويد : « در اين رهگذر خود را مرهون تشويق‌ها و حمايت‌هاى پدر و سيّد محمد رضا دايى و جواد دبير و نويسندهء اصفهانى و دكتر معين و دكتر ذبيح اللّه صفا و روان‌شاد بديع الزّمان سنندجى و استاد يار شاطر و دوست هم‌كلاسم دكتر شفيعى كدكنى مىدانم . » سرّى دربارهء فعّاليّت‌هاى علمى خود چنين مىگويد : « مدّت سى سال است كه نزديك شصت كتاب و رساله را از زبان‌هاى انگليسى و تازى به پارسى ترجمه كرده و نيز ديوان كامل شيخ على نقى كمره‌اى را تصحيح و غزل‌هاى آن را چاپ كرده‌ام و