سرّى ( 1335 - 1297 ) بديع الزمان نوربخش ( ميرزا بديع ) در سال 1297 هجرى شمسى در شهر قاين خراسان پا به عرصه‌ى حيات گذاشت ، كورى مادر زاد بود و از نعمت بينائى محروم . پدرش محمد ولى ميرزا قطب صوفيان نوربخشى در آن شهر بود و در ضمن رياست اداره پست و تلگراف شهر خود را نيز داشت . ميرزا بديع در كودكى به مكتب حاجيه ملّا رفت و خواندن سوره‌هاى كوچك قرآن و اصول دين را آموخت . دكتر مدرّس يزدى كه گوشه‌هائى از زندگى ميرزا بديع را برشته تحرير درآورده درباره آموزش ديگر او مىگويد : « خانواده‌ى من در سال 1301 قاين را ترك كردند و من از سن چهار تا بيست‌سالگى سرّى را نديدم ولى از پدر و خواهرم كه در قاين عروسى كرده بودند حالات او را مىشنيدم پدرم به روش خود در اوقات فراغت ساعت‌هاى زيادى به آموزش ميرزا بديع مىپرداخت و مقدارى صرف و نحو و علوم شعرى و مثنوى مولانا جلال الدّين و گلستان سعدى را به او مىآموخت . » ميرزا بديع از قريحه شعر و شاعرى برخوردار بود هوش و حافظه‌اى سرشار داشت در محاوره شاعرى بذله‌گو و طنين صدايش خوش و گوش‌نواز بود امّا حسّ كينه و نفرتى نسبت به همشهريانش داشت و شايد به علت تأثيراتى بود كه از دوران كودكى و آزارى كه ديده بود اين حسّ در او تقويت شده بود و خود چنين مىگويد : به وجود آمدم از مادر كور * كور و كر رفتم و خفتم در گور